گرگاب

شروعی دوباره

محمد حق شناس گرگابی — Fri, 16 Mar 2012 19:40:32 GMT

شما دوستان را به دیدن وبلاگ شخصی خودم که ادامه روند این وبلاگ است دعوت می کنم.

برای دیدن وبلاگ شخصی محمد حق شناس اینجا را کلیک کنید.

شروعی دوباره

محمد حق شناس گرگابی — Fri, 16 Mar 2012 19:27:16 GMT

راه اندازی وبلاگ شخصی محمد حق شناس

شما دوستان از این پس می توانید تمام مطالب اینجانب را در وبلاگ شخصی من پیگیری نمایید.

برای دیدن وبلاگ شخصی محمد حق شناس اینجا کلیک کنید

زندگی زیباست یا شاید زیبا باشد

محمد حق شناس گرگابی — Tue, 19 Apr 2011 04:48:47 GMT

تا زنده ای زندگی کن!!!

زندگی چیزی است سخت و نا مطبوع اما زیبا سازی ان کاری ا ست نه چندان دشوار.کافی نیست که مثلا یک خودرو از بانکی جایزه ببری!«که البته غیر ممکن است» یا در مسابقات ورزشی به اخذ نشان طلا نایل ایی !!!یا با زیبا رویی دل فریب اشنا شوی و نهایتا با او ازدواج کنی !!!یا به عنوان انسانی خوب شهره ی دهر وشهر شوی!!!!!!نعمتهایی را که برشمردم همگی فنا پزیرند، روزی به عادت مبدل می شوند و دیگر لذتی ندارند...برای انکه مادام(حتی به گاه ماتم و اندوه)احساس خوشبختی کنی اول از انچه داری راضی وخوشنود باش.و دوم از این اندیشه که ممکن بود بدتر از این شود احساس خرسندی کن؛ واین کار دشوار نیست.

وقتی یک قوطی کبریت در جیبت اتش می گیرداز اینکه جیب تو انبار پادگان پر از باروت و مهمات نبوده خوش باش ،رو خدا را شکر کن؛؛؛

وقتی عده ای از دوستان و اشنایانت سرزده به خانه ات می ایند،رنگ رخساره ات را نباز،بلکه شادمانی کن و بانگ سربده:که جای شکرش باقی است که اقوامم امده اند نه پلیس؛؛؛؛

اگر در صحرا مشغول کار؛ خاری به انگشتت خلید،برو شکر کن که: چه خوب شد که در چشمم نخلید.

اگر زن یا فرزندانت یا اگر همسر اختیار نکرده ای نزدیکانت به جای ترانه دلنشین به تو غور می زنند وبر سرت فریاد می نوازند،از کوره در نرو بلکه تا می توانی شادمانی کن که موسیقی گوش می دهی،نه زوزه شغال یا زنجموره گربه!!!!

رو خدا را شکرکن که نه اسب بار کش هستی،نه کرم روده،نه خوک،نه الاغ،نه ساسی مانکن خواننده،نه خرس کولی های دوره گرد....پایکوبی کن که نه شل هستی،نه کور،نه کر ،و نه لال و نه مبتلا به وبا.... هلهله کن که در این لحظه روی نیمکت متهمان ننشسته ای تا به عمل نکرده اعتراف کنی، رویاروی طلبکار نایستاده ای و برای دریافت چند سکه برای سیر کردن شکمت در خیابان فردوسی شاهین شهر دست به سوی مردم دراز نکرده ای؛؛؛؛

اگر چون من در محلی نه اباد زندگی می کنی مثل گرگاب ،واز تمام نعمات شهری محرومی ، از این اندیشه که ممکن بود محل سکونتت پرت تر و دور افتاده تر از این باشد شادمانی کن؛؛؛

اگر در دانشگاه پیام نور ان هم پیام نور زاینده رود درس می خوانی بسیار فرخنده باش؛؛؛ چرا که اقل اکم تابلوی مشخص کننده مسیر اتوبوس واحد را می توانی بخوانی و اتبوس اشتباه سوار نمی شوی تا از نا کجا اباد سر در اوری؛؛؛؛

اگر این امکان را داری که وبلاگ محمد حق شناس ««که پر است از اراجیف»» را نخوانی، یا روی بشکه ی مخصوص حمل فاضلاب ننشسته و یا در ان واحد سه زن نگرفته باشی،شادی و پای کوبی کن؛؛؛

وقتی به کلانتری جلبت می کنند از اینکه مقصد تو کلانتری است نه جهنم سوزان ،خوشحال باش وجست و خیز کن؛؛؛

«! اگر با باتوم به جانت افتاده اند هلهله کن ،که :(خوشا به حالم که با گزنه به جانم نیافتاده اند)».

اگر دوستت به تو خیانت می کند و دل در گرو کس دیگری دارد ،دل به این خوش دار که به تو خیانت می کند نه به مام میهن؛؛؛

و الذین امنوا...ای خواننده ی نا اشنای من ، پند و اندرزهایم را به کار گیر تا زندگی ات سراسر هلهله و شادمانی شود؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛ دوستدار شما: محمد حق شناس

افسوس گرگاب

محمد حق شناس گرگابی — Fri, 26 Nov 2010 09:54:07 GMT

مشاهده یادداشت خصوصی

تاریخ کدخداهای گرگاب

محمد حق شناس گرگابی — Sat, 28 Aug 2010 12:16:47 GMT

تاریخ کدخداهای گرگاب تاریخ و بیشینه ی تاریخی گرگاب من را بران داشت تا به تهیه ی یک مقاله در مورد نحوه ی ادا ره گرگاب در گذشته بپردازم. البته من نمی خواستم مقاله ی من مقاله ای بی پایه واساس ونا همگون باشد لذا سعی نمودم تا انجا که ممکن است از تمام پتانسیل های مقاله نویسی برای نوشتن چنین مقاله ای کمک بگیرم. از انجایی که عیب بسیاری از مقالات پس از انتشار توسط خوانندگان ان مشخص می شود لذا خوشحال می شوم نظر شما دوست عزیز را در مورد این مقاله بدانم.

برای دیدن متن کامل مقاله بر روی ادامه مطالب کلیک کنید

پیشگفتار نویسنده:تاریخچه ی گرگاب مثل تاریخ بسیاری از شهرهای ایران بسیار بلند و پر فراز و نشیب است من در این فراز قصد دارم در مورد نحوه ی اداره ی گرگاب در گذشته مطلبی ارائه دهم.تمام مطالبی که من در این باب می نویسم تحقیقی بوده و براساس پرس وجویی است که از افراد مطلع واگاه که از سن نسبتا بالایی نیز برخوردار بوده اند به عمل امده است .لازم به ذکر است که سعی من بران بوده که اولا مطالب ارائه شده دقیق ومستند باشد و ثانیا تحقیقی علمی باشد و قوائد تحقیق علمی در ان رعایت شده باشد. مقدمه:شهر گرگاب یکی از شهرهای شهرستان شاهین شهر و میمه است که به تازه گی از روستا به شهر تغییر نام داده است این شهر دارای قدمت تاریخی بوده وبناهای تاریخی حمام و یخچال و مخروبه های قلعه ی کهنه و نو موید قدمت تاریخی این شهر است این شهر مثل همه ی شهرهای ایران برای اداره ی خود دارای کدخدا بوده است .کدخدا ازنظر لغوی به معنای1 مرد خانه, اقای خانه, سرور سرای 2 متصدی امور ده ,دهبان, دهدار 3 ریس قبیله یا عشیره 4 رئیس صنف (صفویه) 5 رئیس محله است. که در این مقاله معنای کدخدا همان متصدی امور ده و دهبان مد نظر است که مسئولیت اداره ی ده یا روستا را بر عهده داشته است. کدخداهای گرگاب از طرف اربابان(که مالک زمینهای گرگاب بوده اند) انتخاب می شدند وبه صورت رسمی براین پست گماشته می شدند. اصولا کد خداها دارای سه وظیفه بوده اند که 1 اداره ی آبادی و حل و فصل امورات ومشکلات مردم را بر عهده داشتند(مثل برپایی عدالت اجتماعی ,برخورد با بزهکاران و تنبیه انان,حل اختلافات مردم) 2 موظف بوده اند که محصولات سالیانه برداشت شده توسط کشاورزان را تقسیم کرده وسهم اربابان را جدا کرده وبه انان بپردازند و 3 موظف به پرداخت مالیاتهای سالیانه دولتی واجرای احکام دولتی در ده تحت سرپرستی خود بودند.
کدخداهای گرگاب:
اولین کدخدای رسمی گرگاب که نام ان مطرح است حسین معروف به حسین دائی باقر بوده است.«البته ممکن است قبل از ایشان نیز افرادی وجود داشته باشند که چنین مسولیتی بر دوش انان گذاشته شده باشد. که نام انها شاید به دلیل کوچک بودن گرگاب در ان زمان مطرح نبوده است» در شرح حال اولین کد خدای گرگاب گفته اند که ایشان در ابتدای کودکی پدر خود« باقر» را از دست می دهد و به علت نداشتن پدر شرایط سختی بر زندگی انان حاکم می شود .به همین دلیل به علت قرار گرفتن در تنگنای اقتصادی او مجبور می شود به همراه تنها برادر خود(قنبر)برای بدست اوردن درامد به کشاورزی مبادرت ورزد.بر همین اساس او برای انجام کشاورزی به مناطق بالایی کشور همچون تهران (ورامین) مهاجرت می کند. و در انجا مشغول کشت و ذرع می شود.«گفتنی است بیشتر کشت غالب انها پنبه بوده است.» این شخص چندین سال در انجا به کار مشغول بوده و رفته رفته در امر کشاورزی پیشرفت می کند همچنین به علت انکه کشت انها پنبه بوده است با تجار ی که اقدام به خرید این محصول می کنند اشنا می شود و به سبب ان، فنون تجارت را نیز یاد می گیرد و اقدام به تجارت می کند . پس از گذشت چند سال وضع مالی حسین بهبود می یابد و شرایطی پیدا می کند که می تواند به شهر و دیار خود باز گردد.پس او به گرگاب باز می گردد. وقتی او به گرگاب می رسد حدود 20 شتر می خرد و مشغول کار در دیار خود می شود .پس از چندی او به همراهی مردم تصمیم می گیرد که زمینهای گرگاب و اب قنات گرگاب را از اربابان ان زمان گرگاب( کمال الملک و پس از ان رکن الملک و در پایان سراج الملک )که این افراد دارای سمت دولتی بوده ا ند اجاره کند واجاره بهای ان را به ارباب پرداخت نماید.(ودر اینجا لازم به تذکر است که زمینها ملک شخصی اربابها نبوده و از طرف مسولان حکومتی انتخاب می شدند) این بدین معنی است که حسین دائی باقر به عنوان نماینده مردم اب قنات گرگاب ودر پی ان زمینهای مذروعی گرگاب را برای مدتی از ارباب «مسئول حکومتی مربوطه»اجاره می کند.پس از انکه حسین دائی باقر زمینها را از ارباب اجاره کرد.به وسیله ی مردم گرگاب که غالبا از خویشاوندان او نیز بودند در زمینهای گرگاب به کشاورزی می پردازد.پس از چندی که از این ماجرا می گذرد {میرزا باقر خان نایینی} معروف به مشیر فاطمی منشی ظل سلطان زمینهای گرگاب را از حاکمان دولتی ان می خرد و مالک زمینهای گرگاب می شود.لازم به ذکر است که مشیر فاطمی (میرزا باقر خان نایینی)یکی از طلاب دینی بوده است که در دستگاه ظل سلطان حاکم وقت اصفهان فعالیت می نموده است. ارباب جدید گرگاب تصمیم می گیرد که زمینهای خود را ا جاره ندهد وان رابه صورت نیم سهم بین خود و کشاورزهای خود به رعیتها بدهد وخود در پایان سال سهم خود را از برداشت سالیانه که غالبا به وسیله ی متوسط محصول تولید شده توسط کشاورزان بوده است دریافت کند. پس بنا براین ارباب (مشیر فاطمی؛)ناچار می شود شخصی را از بین مردم برای زیر نظر داشتن کشت رعیتهای خود و تقسیم عادلانه محصول پایانی که غالبا در گرگاب گندم وخربزه بوده است بگمارد.پس ارباب حسین دائی باقر را که اولا فردی مورد اعتماد مردم و ثانیا با تمکن مالی مناسب در زمان خود است را به کدخدایی گرگاب انتخاب می کند.حسین دائی باقر حدود 35 سال بر پست کد خدایی باقی می ماند تا اینکه سالهای خشکسالی(و سن زدگی شدید گندم و به تبع ان کمبود گندم که قوت غالب مردم بوده است) فرا می رسد و مردم در شرایط سخت اقتصادی قرار می گیرند به طوری که حتی به نان شب خود محتاج می گردند .در همین زمان مردم از کدخدا می خواهند که به انها اجازه دهد از سهم گندم ارباب نیز برای خود برداشت کنند . حسین دائی باقر که وضعیت و شرایط مردم را می بیند با مشورت از ایات اعظام ایت الله فشارکی اصفهانی و ایت الله نجفی اصفهانی در این مورد و کسب تکلیف از ان بزرگواران تصمیم می گیرد به مردم اجازه دهد از سهم ارباب نیز برداشت کنند.انگاه به مردم می گوید که بروید وگندمها را بچینید و برای خود ببرید .با این تصور که بعدا خودم جواب ارباب راخواهم داد و با او در این مورد صحبت خواهم کرد و مبلغ گندمها را به او پرداخت می کنم . وقتی که ارباب از این اتفاق روی داده اگاه می شود به زیر دستان خود دستور می دهد که به عوض این کار حسین ،شترهای او را که حدود 60 عدد بوده است را تصرف کنند.زیر دستان نیز همین کار را می کنند و در پی ان ارباب حسین را از کد خدایی گرگاب برکنار می کند.پس از انکه حسین از کدخدایی بر کنار می شود مجبور به ترک گرگاب می گردد وبه تهران مهاجرت می کند .در ان هنگام که حسین به تهران مهاجرت می کند ارباب تصمیم می گیرد که 6 نفر از هریک از جوبهای گرگاب را به عنوان مسئول تقسیم محصول انتخاب کند .تا سهم محصول او را تقسیم کنند. و فردی به نام میرزا علی را مسول برا نان قرار می دهد .گفتنی است که میرزا علی ساکن گرگاب نبوده و از طرف ارباب خارج از گرگاب انتخاب شده است تا در امر تقسیم عادلانه محصول نظارت داشته باشد .وقتی مردم از دادن سهم ارباب (به دلیل تنگ دستی یا هر علت دیگری)خوداری می ورزند میرزا علی این 6 نفر مسول را تنبیه کرده وبرای مجازات انان دستور می دهد انها را به طاق اویزان کنند(نام ان 6 نفر در دست است که از اوردن نام انها معذور می باشم)در ان هنگام حسین از تهران باز می گردد و به کمک مردم به یاری ان 6 نفر می شتابد وان 6 نفر را ازاد ومیرزا علی و نوکران او را از گرگاب فراری می دهند. پس از ان ارباب بار دیگر از حسین می خواهد که کد خدای گرگاب شود که او نیز نمی پزیرد . پس از ان حسین بار دیگر به تهران سفر می کند و در راه سفر از دنیا می رود و او را در امامزاده ای در نزدیکی تهران به خاک می سپارند. در این حین ارباب ملا علی را که در امورات کدخدای اسبق بوده است و فردی زیرک و کارامد و باسواد می باشد را به کد خدایی گرگاب انتخاب می کند ..

منتظرادامه ی مقاله در پستهای بعدی باشید..........

یخچال تاریخی وحسنک کجایی

محمد حق شناس گرگابی — Sat, 28 Aug 2010 05:34:42 GMT

یخچال تاریخی گرگاب واستراحتگاه گوسفندان:
بیایید داستان را از اینجا اغاز کنیم. سالها قبل در کتاب فارسی سوم یا دوم دبستان در یکی از درسها درسی امده بود تحت عنوان حسنک کجایی...چقدر یاداوری این درس برای ما وهمه کسانی که سالهای قبل محصل بودند ودوران دبستان را گذرانده اند خاطره بر انگیز است .به خصوص انجای داستان که تمام حیوانات اهلی حسنک را به یاری می طلبیدند واز شدت گرسنگی وتشنگی فریاد حسنک کجایی را سر می دادند.گاو می گفت ما؛ ما؛ حسنک کجایی؟ گوسفند می گفت بع؛ بع؛ حسنک کجایی؟. چقدر داستان ساده وجذابی بود یادش به خیر.... واما امروز مثل اینکه کار دنیا برعکس شده است ..

وقتی که از کنار یخچال به اصطلاح تاریخی گرگاب عبور می کنیم گوسفندان وبزهایی را می بینیم که در سایه ی یخچال گرگاب به ارامی ارمیده اند وبدون هیچ صدایی به استراحت مشغولند دیگر هیچ کدام حسنک را به کمک نمی خواهند .انگار حسنک گوسفندان انچه را باید انجام می داده انجام داده ودر اب وعلف دادن به گوسفندان سستی نکرده حتی از پناه دادن انها در مکانی مناسب وتخریب بنا به وسیله ی انها نیز اهمال ننموده است و همین مزید بر علت گشته که گوسفندان دیگر فریاد نمی زنند حسنک کجایی.ولی این به معنا ی پایان فریاد حسنک کجایی نیست چرا که اگر چه دیگر گوسفندان وبزها وحتی گاوها دیگر فریاد نمی زنند وحسنک را نمی خوانند ولی ادمهای بیداری وجود دارند که هنگام عبور از کنار یخچال کهنه ی گرگاب با دلی شکسته فریاد می زنند حسنک کجایی؟ حسنک کجایی که ببینی بنای تاریخی گرگاب که شهردار در صحبتهای خود قدمت ان را از عهد سلجوقی می داند چگونه به طویله گوسفندان مبدل گشته است . حسنک کجایی ؟و باز حسنک کجایی که ببینی بنایی که تا دیروز صحبت از ثبت تاریخی ان می شد کارش به کجا رسیده است... وانگار حسنک فرا خوانده شده به خوابی عمیق فرو رفته است شاید هم گوشهایش سنگینی نموده وقادر به شنیدن صدای حسنک کجایی نیست و یا شاید هم حسنکی وجود ندارد که از این کار ممارست کند . نمی دانم چه کسی حسنک ان ادمهای ناراحت وپریشان حال است وحتی نمی دانم که ان حسنک می داند چه بلایی دارد به سر یخچال گرگاب می اید یا نمی داند که بخواهد جلوی ان را بگیرد نمی دانم وباز نمی دانم.... واما می شود داستان را طور دیگر هم دید مثلا چنین تصور نمود که ان ادمهایی که از کنار یخچال عبور می کنند در اشتباه باشند چرا که هیچ نمی دانند که روز به روز فرهنگ ما در حال غنی شدن است و باز فریاد حسنک کجایی را سر می دهند انان نمی دانند که فرهنگ ما تا بدانجا پیش رفته است که پس از سالها کشف نموده ایم که تاریخ وبیشینه ی تاریخی اهمیتی ندارد و گرگاب چه نیازی به بنای تاریخی دارد و تازه به این نتیجه رسیده ایم که از یخچال به جای اینکه به عنوان میراث کهن گرگاب استفاده کنیم وان را به عنوان سند تاریخی گرگاب معرفی کنیم وبرای مرمت ان هزینه ای صرف کنیم بهتر است از ان استفاده ی بهتری داشته باشیم .مثلا ان را به طویله ای تبدیل کنیم که لااقل گوسفندان در انجا خوش باشند .ما که قلعه ی نو گرگاب را با اهمال وسستی مسئولین شهر به فنا دادیم چه اشکالی دارد که یخچال را نیز به گوسفندان بسپاریم . تا گوسفندان ازان استفاده برند. ودر سایه ی ان استراحت کنند...((من قضاوتی در مورد این فرهنگ متعالی گرگاب نمی کنم خود شما قضاوت کنید در حالی که همه ی دنیا در حال جمع اوری بیشیینه ی تاریخی وتمدنی خود هستند ما به چه سطح از فرهنگ دست یافته ایم که هیچ اهمیتی به ارزشهای تاریخی وتمدنی خود نمی دهیم.)) .

واما در پایان به نظر شما چه کسی مسئول این بی توجه ایها نسبت به بناهای تاریخی گرگاب است(وبه اصطلاح حسنک داستان ماست)؟ اگر شما ان شخص را می شناسید در قسمت نظرات او را نیز به ما معرفی کنید.

گرگاب ورویایی که در هم شکست

محمد حق شناس گرگابی — Sun, 18 Jul 2010 03:12:37 GMT

گرگاب و رویایی که در هم شکست:
همیشه گذشته پایه ساز اینده بوده است ودر ان شکی نیست. ان هنگام که خواسته ای جامع عمل به خود گرفته است از خواستن به توانستن رسیده و سرانجام صورتی از انچه طلب شده است به وجود اورده است . بیایید به چند سال پیش باز گردیم ان هنگام که زمز مه هایی مبنی بر احتمال شهر شدن گرگاب به گوش می رسید و اخباری در این زمینه و تلاش شورای محترم گرگاب در به سرانجام رساندن ان در فضای شهر پراکنده می شد بازگردیم .دران هنگام مردم با شهر شدن گرگاب به دو شکل برخورد می کردند عده ای ان را زمینه ساز ترقی وپیشرفت می انگاشتند وبر این تصور بودند که با شهر شدن گرگاب همه چیزمتحول می شود واز روستا تصویری جدید ساخته خواهد شد که نام ان را شهر خواهند گذاشت و انان براین باور بودند که شهر شدن گرگاب اولین گام برای رسیدن به مدینه فاضله است شاید این تصور انان بر گرفته از نگاه انان به شهرهای همجوار بوده باشد و نظر به توسعه وابادانی انها .که همه ی این برخوردار یها و ابادانیها رادر نظر انان ناشی از شهر شدن ان شهر ها متصور می ساخته . با این حال عده ای هم بودند که نگران اینده و شهر شدن گرگاب بودند ودلایلی را برای این موضوع مطرح می کردند شاید مهمترین ادله انان برای این نگرانیها را بشود در چند مورد خلاصه کرد که مهمترین ان , این مورد بود که روستای گرگاب چنانچه بخواهد شهر شود نیاز به اعتبار وبودجه دارد و از انجا که می دانید مهمترین منبع در امد شهرداری افزون بر کمکهای دولتی ازمالیاتهای موسسات اقتصادی وکارخانجات صنعتی و مالیاتهایی که از مردم دریافت می شود تشکیل یافته است بنا براین چنانچه عدم وجود کارخانجات وموسسات را «که در گرگاب وجود خارجی ندارد » از منابع اقتصادی شهرداری کََسر کنیم فقط مردم ومالیاتهای در یافتی از انان می ماند که به صورت مستقیم وغیر مستقیم از انان در یافت خواهد شد واین فشار مضاعفی را به مردم تحمیل خواهد کرد . والبته موارد دیگری نیز بود که عده ای مطرح می کردند مثل طرح اتصال گرگاب به شاهین شهرکه منفعت بیشتری دارد و....... به هر حال انچه باید می شد سرانجام شد وروستای گرگاب شهر شد که با شهر شدن ان امیدهایی برای اینده ان در دل مردم شهر شکل گرفت و کورسوی روشنی در دورنمای ذهن همگان برای اینده و باز شدن درهای توسعه و ابادانی به وجود اورد و پنداری که اینده را روشن می دید وان رویای شهر شدن بود . شاید امروز نزدیک به سه سال باشد که گرگاب شهر شده است وان رویایی که همگان در انتظار ان بودند و نتیجه ان برای همگان هویدا شده باشد. ولی با نگاهی بدانچه رویداده است ونظر به اینکه مردم چه می خواستند و امروز از انچه شده است چه براوردی دارند درمی یابیم که انتضارات جامع عمل به خود نگرفته است وبراورده نشده است .مردم انتظار دیگری داشتند و رویایی دیگری را در ذهن خویش پرورش داده بودند که با واقعیت امروز فاصله ای بس دور و دراز دارد انان متصور نمی شدند که شهر شدن بدین معنی باشد که تابلوی ورودیه روستا را تغییر داده وبه جای نام روستا از نام شهر استفاده کردن این تمام کاری باشد که برای شهر شدن یک روستا انجام می دهند وچنانچه شهری نام شهر را به یدک بکشد همان برای ان کافی است وچه لزومی دارد که ان شهر یک باب دبیرستان پسرانه داشته باشد یا نداشته باشد.همه ی افتخار در ان شهر به این خلاصه می شود که این شهر,شهر شده است وچه کاری سنگین تر و بالاتر برای مسولان ان جز شهر شدن ان می توان سراغ داشت.

گرگاب ونقادی بی رنگ :

محمد حق شناس گرگابی — Tue, 13 Jul 2010 06:15:05 GMT

گرگاب ونقادی بی رنگ :
وقتی به مطالب دوستان در موردشهر گرگاب نظر می افکنیم می بینیم دوستان برای گرگاب سنگ تمام گذاشته اند ومطالب زیادی را با قلمی نقادانه وجذاب خلق نمو ده اند .گاه دوستان از در انتقاد وارد شده و"اوامر مربوط" به انچه نویسندگان ان انرا *مسولیت* نامیده اندرا مورد تحلیل قرار داده ومسولان شهر گرگاب را با لبه ی تیز شمیشیر انتقاد به نبرد طلبیده اند.البته با این تفاوت که احتیاط را مبرم شمرده واز ابراز انتقادات مستقیم وشخصی در مورد مسائل مختلف خوداری ورزیده اند شاید هم نداشتن اطلاعات دقیق و واقعی انهارا از چنین کاری باز داشته است به هر حال انان کار خود را می کنند می گویند ومی نویسند« خدا به دستانشان قدرت دهد»!! که زشتی ها را هویدا می کنند ودر جهت پاک نمودن ان گام بر می دارند این قسمت از کار انان قسمت سیاه از "سیاه وسفیدی" داستان است که البته هم لازم وهم ملزوم می باشد را تشکیل می دهد.لازم از ان جهت که بازگو کننده عیب هاو باز دارنده از غفلت ورزیدن ها است وملزوم از ان جهت که تکمیل کننده ی حقیقی انچه است که باید باز گو شود ودر اختیار همگان قرارگیرد و در این بین گاه دامنه ی انتقادات از سطح خاصی فراتر می رود وبه مطالبات انها از مسولان مربوطه می انجامد که البته سطح ان از پاسخگویی بیشتر است وفعل مبارکی است .بعضی از مطالب در جهت عکس *تعریفی است وتصویر زیبا وهنرمندانه ای از اوضاع واحوال شهر گرگاب نمایش می دهد وحرف ان بر سر انچه است که شده است در واقع بر سر هستی است. درست عکس مطالب انتقادی است که بحث ان بر سر نیستی است این مطالب می گویند ومی کشند تصویری زیبا از شهر وحتی گه گاه در مقام اقراق نیز خودی نشان داده وانچه رادر جریان است مقامی شامختر از انچه هست می دهند ولی ان مطالب نیز محترم است چون چنین مطالبی در مورد شهر گرگاب مفتخر است وموجب افتخار همشهریان به شهر شان می شود این نوع از مطالب قسمت سفید داستان را از"سیاه وسفیدی" داستان را تشکیل می دهد که البته هردوی انها در کل آیینه ی تمام نمای شهر گرگابند هم انتقاد وهم تعریف همان گونه که هم تنبیه لازم است وهم تشویق. اگر بخو اهید نمونه بارز آنرا در مورد گرگاب ببینید فقط کافی است یک سری به سایت مسجد جامع شهر گرگاب بزنید که در آنجا مطالب گوناگون را با هریک از دیدگاهای بالا می توانید ببینید واما بعضی از مطالب رنگی ندارند ترش یا شیرین نیستند باز یا اسید نیز نیستند وبه معنای واقعی رنگی ندارند جدای از همه ی مطالب نیز نیستند البته مربوط هستند ولی جهتدار نیستند که ان مطالب به معنای واقعی بی رنگ هستند مثل مطلبی که هم اکنون شما می خوانید.این مطالب نه کاری با بود جه ی شهرداری گرگاب دارند ونه کاری با مدیریت اقتصادی ان که در چه جهتی مصرف می شودونه اینکه مسو لان شهر چه کسانی هستند وبه چه میزان پاسخگویندو چه می کنند وچه نمی کنند... البته این بدین معنی نیست که انان نمی توانند مسائل را موشکافی کنندو تحلیلی از ان بنویسند بلکه انان از دو جهت بدین کار همت نمی انگارند اول اینکه سری که درد نمی کند چه لزومی به بستن دارد ودوم اینکه چه فایده دارد در حالی که مسولیتی برانان نیست وقطعا شنونده ای هم برای انان نیست. با این حال در مطالب این دسته از دوستان گاه کدهایی تعریف می شود که معنا ومفهوم خاصی را به ذهن متواتر می کندو با کمی اندیشه می توان نظر انها را در مورد بعضی از مسائل در یافت که البته بی فایده نیست

لطیفه جدید

محمد حق شناس گرگابی — Mon, 12 Jul 2010 11:05:07 GMT

خرید
یک نفر رفت اجیل بخرد گفت :اقاجان 3ریال به من اجیل بده بقاله گفت چی بدهم اقا؟یک کیلو پسته بدید دو کیلو فندق بدید یک کیلو ونیم بادام. یارو گفت: زرشک.گفت نه اقا زرشک دیگه نمی خواهم همین کافیه !!!!

*یک نفر رفت سوپر مارکت پنج زار داشت گفت اقا پنیر بده یارو با گوشه ی کارتش قسمتی از پنیر برید داد به مشتری "اقا پنیر را چشید گفت :خوبه از همین نوع بده !!!!!!!

*یک نفر رفت توی بقالی وبه فروشنده گفت: اقا قربونت برم عزیزم آخه این صابونی که به من دادی که کف نمی کنه؟فروشنده اون گرفتو گفت :اون پنیره!!!آه پس اون که ما صبح خوردیم صابون بود؟
سوار اتبوس
یک نفر از این ادمهایی که خیلی فکر می کنند پولدارند پشت سر صندلی شاگرد شوفر نشسته بود.. تا اتبوس به میدان موخبر دوله رسید با اصا به شاگرد شوفر زد و گفت :اینجا میدان موخبرودوله است؟ شاگرد: نه اینجا ستون فقرات بنده است!!!!!!!!!!!!

*یک نفربه همراه دوستش تو سینما نشسته بودندو جلوی اونها یه نفر با سر تاس بدون مو نشسته بود. دوست اول به دوست دوم گفت حسن چندی می دی یک کشیده بزنم پشت گردن این یارو خیلی حال می ده!حسن گفت نه محسن دعوا می شه که من هم حال دعوا ندارم. محسن با اسرار گفت اگه بیست تومن بدی این کاره می کنم خلا صه حسن توافق کرد ومحسن یک کشیده محکم زد پشت کله ی یارو.وبه یارو گفت اکبر تو اینجا چی کار می کنی یارو با تعجب نگاه کرد گفت من اکبر نیستم!!محسن گفت ببخشید عینهو مثل اکبر از پشت. وبعد نشست محسن دوباره به حسن گفت پنجاه بدی دوباره محکم تر می زنم حسن گفت به شرطی که پای منو به کلا نتری باز نکنی .دوباره محسن بلند شده یک پس گردنی محکم زد گفت اکبر حالا منو گول می زنی خودتی. یارو باز گفت من اکبر نیستم وپا شد رفت چند تا صندلی جلو تر نشست. محسن دوباره به حسن گفت دویست بدی می رم دوباره می زنم حسن گفت باشه. محسن این بار رفت جلوترو زد پشت کله یارو گفت اکبر تو اینجایو من سه ساعت دارم یارو را به جای تو می زنم!!!!!

تا حالا موزیک زیبای در را باز کن با سه خواننده راشنیدید می توانید ان را ازاینجا دانلود کنید

جک ولطیفه

محمد حق شناس گرگابی — Sat, 10 Jul 2010 17:05:41 GMT

با عرض سلام خدمت همه ی عزیزان!!!!! امروز تصمیم گرفتم انواع لطیفه های جالب را که گرداورنده ی انها حسن علی مدنی است را در این وبلاگ قرار بدهم لا اقل اگر قابلیت علمی یا خبری ندارد موجب سرگرمی می شود بخصوص درایام تعطیلات تابستان.

ماجرای طنز

جکهای ملانصرالدین

ملا در بالای منبر گفت : هرکس از زن خود ناراضی است بلند شود. همه ی مردم بلند شدند جز یک نفر. ملا به آن مرد گفت : تو از زن خود راضی هستی؟ آن مرد گفت : نه ... ولی زنم دست و پامو شکسته نمی تونم بلند شم!

یک روز ملانصرالدین خرش را در جنگل گم می کند. موقع گشتن به دنبال آن یک گورخر پیدا می کند. به آن می گوید: ای کلک لباس ورزشی پوشیدی تا نشناسمت!

لطیفه

مردی که در و پنجره می ساخت رفته بود خواستگاری، پدر عروس پرسید : آقا داماد چه کاره اند؟ داماد خواست کلاس بذاره گفت : من ویندوز نصب می کنم!!!

غضنفر رو برای اولین بار می برند توی هلی کوپتر ، توی آسمان از سمت چپی اش می پرسه : شما گرمتونه ؟ طرف می گه : نه. از سمت راستی اش می پرسه شما گرمتونه ؟ اون یکی هم می گه نه. بعد غضنفر بلند می گه : آقای خلبان هیچ کس گرمش نیست. اون پنکه سقفی رو خاموشش کن (پره های هلی کوپتر!)

ماجرای طنز

روزی مردی به سفر میرود و به محض ورود به اتاق هتل ، متوجه میشود که هتل به کامپیوتر مجهز است . تصمیم میگیرد به همسرش ایمیل بزند . نامه را مینویسد اما در تایپ ادرس دچار اشتباه میشود و بدون اینکه متوجه شود نامه را میفرستد . در این ضمن در گوشه ای دیگر از این کره خاکی ، زنی که تازه از مراسم خاک سپاری همسرش به خانه باز گشته بود با این فکر که شاید تسلیتی از دوستان یا اشنایان داشته باشه به سراغ کامپیوتر میرود تا ایمیل های خود را چک کند . اما پس از خواندن اولین نامه غش میکند و بر زمین می افتد . پسر او با هول و هراس به سمت اتاق مادرش میرود و مادرش را بر نقش زمین میبیند و در همان حال چشمش به صفحه مانیتور می افتد:

گیرنده : همسر عزیزم
موضوع : من رسیدم

میدونم که از گرفتن این نامه حسابی غافلگیر شدی . راستش انها اینجا کامپیوتر دارند و هر کس به اینجا می اد میتونه برای عزیزانش نامه بفرسته . من همین الان رسیدم و همه چیز را چک کردم . همه چیز برای ورود تو رو به راهه . فردا میبینمت . امیدوارم سفر تو هم مثل سفر من بی خطر باشه . وای چه قدر اینجا گرمه !!

یه بار یه دیوونه دنبال رئیس بیمارستان می اندازه . خلاصه رئیس بیمارستان رو تو یه بن بست گیر میاره. رئیس بیمارستان با ترس می گه از جون من چی می خوای ؟ دیوونه هه می ره با دست بهش می زنه می گه حالا تو گرگی!

جوک

* به معتادی گفتند با 45 و 46 و 47 و 48 جمله بساز. گفت : چلا پنجه می کشی؟ چلا شیشه می شکنی؟ چلا هف نمی زنی ؟ چلا هشتی ناراحت؟

* اصغرآقا اواخر عمرش به زنش گفت : خانم جان بعد از رفتن من به من خیانت نکنی که استخوانهام تو گور بلرزه ! زنش هم گفت چشم. مدتی بعد مرد به خواب زنش آمد و گفت : تو اون دنیا به من می گن اصغر ویبره!

* غضنفر رفت مغازه وگفت ببخشید شما از اون کارت پستال ها دارید که نوشته : عزیزم تو تنها عشق من هستی؟ مغازه دار گفت بله داریم. غضنفر گفت پس 16 تا از اون کارتها رو محبت کنید!

* پسری از سربازی برای پدرش این طور تلگراف زد : " من کاظم پول لازم " پدرش هم در جواب گفت : " من تراب وضع خراب !"

*غضنفر ماه رمضان زولوبیا گرفته بود و گذاشت رو طاقچه و بعد مشغول نماز شد. یه دفعه متوجه شد پسرش سراغ زولوبیاها رفته. موقع قنوت گفت : ربنا آتنا فی الدنیا الحسنه ... کسی به زولوبیا دست نزنه!

*مردی بدهی و قرض زیاد داشت رفت ماشین مدل بالا خرید! زنش پرسید : آخه مرد با این وضعی که ما داریم چه وقت ماشین مدل بالا خریدن بود؟ مرد گفت : ماشینو خریدم تا سریع تر بتونم از دست طلبکارها فرار کنم!!!

* یه بار بچه ای از پدر خسیسش ده هزار تومان پول خواست . پدر گفت : چی ؟ نه هزار ؟ هشت هزارو می خوای چه کار؟ تو هفت هزار هم زیادته چه برسه به شش هزار! بابام به من پنج هزار نداده که حالا من به تو چهار هزار بدم. حالا سه هزارو می خوای چی کار؟ دوهزار کافیه ؟ بیا این هزار تومنو بگیر.بچه می شماره می بینه پانصدتومنه!!!

ملانصرالدین داشت سخنرانی می کرد که : هرکس چند زن داشته باشد به همان تعداد چراغ در بهشت برایش روشن می شود. ناگهان در میان جمعیت ، زن خود را دید. هول کرد و گفت : البته هرگز نشه فراموش لامپ اضافی خاموش غافلگیری
از شخصی می پرسند «چرا قرص هایت را سر وقت نمی خوری؟»
پاسخ می دهد: «می خواهم میکروب ها را غافلگیر کنم.»
اشتباه

شخصی میخی را برعکس به دیوار می زد. دوستش از راه رسید و گفت: «تو اشتباه می کنی، این میخ برای دیوار روبه روست.»

دنیای گنجشکی
یک روز یک گنجشک با یک موتوری تصادف می کند و بی هوش می شود. وقتی به هوش می آید، می بیند در قفس است. می زند توی سرش و می گوید: «بیچاره شدم، موتوریه مرد!»

موهای سفید

پدر: «پسرم! هر وقت مرا عصبانی می کنی، یکی از موهایم سفید می شود.»
پسر:« حالا فهمیدم که چرا پدر بزرگ همه موهایش سفید است.»

طرفداری
دو شکارچی با هم صحبت می کردند. اولی پرسید:« اگر خرسی به تو حمله کند، چه می کنی؟»
دومی: «با تفنگ شکارش می کنم.»
اولی: « اگر تفنگ نداشته باشی، چه؟»
دومی:« می روم بالای درخت.»
اولی:« اگر آنجا درخت نباشد، چی؟»
دومی: «خب، پشت یک صخره پنهان می شوم.»
اولی: «اگر صخره نبود، چه؟»
دومی:« توی گودالی دراز می کشم.»
اولی: «اگر گودال هم نبود؟»
در این موقع، شکارچی دوم عصبانی شد و گفت: «داداش! بگو ببینم، تو طرفدار منی یا خرسه؟!

پشیمانی
شبی ملانصرالدین خواب دید که کسی ۹ دینار به او می دهد، اما او اصرار می کند که ۱۰ دینار بدهد که عدد تمام باشد. در این وقت، از خواب بیدار شد و چیزی در دستش ندید. پشیمان شد و چشم هایش را بست و گفت: «باشد، همان ۹ دینار را بده، قبول دارم.»

لطیفه های ملا نصرالدینی

علت جنگ

شخصی از ملا پرسید: می دانی جنگ چگونه اتفاق می افتد؟ ملا بلافاصله کشیده ای محکم در گوش آن مرد می زند و می گوید: اینطوری!

راه گم کرده

ملا خود را از دست طلبکاران به مردن می زند، او را شستشو داده کفن می کنند و در تابوت نهاده به طرف گورستان می برند تا دفن کنند اما تشییع کنندگان راه قبرستان را گم می کنند و هر چه می گردند موفق نمی شوند به یافتن راه، ملا که طاقت خنگی آن ها را نداشت از میان تابوت بلند شد و گفت راه قبرستان از آن طرف است!

کندن بال مگس

ملا در اتاقش نشسته بود که مگسی مزاحم استراحتش می شود، مگس را می گیرد و یک بالش را می کند. مگس کمی می پرد دوباره مگس را می گیرد و بال دیگرش را هم می کند. او می گوید: بپر ولی مگس نمی پرد. به خود می گوید: به تجربه ثابت شده است اگر دو بال مگس را بکنید گوش او کر می شود!

عقل سالم

نصیحت پدرانه
پدر:« پسر جان! وقتی من به سن تو بودم، اصلاً دروغ نمی گفتم.»
پسر:« پدرجان! ممکن است بفرمایید که دروغگویی را از چه سنی شروع کردید؟»

موش مردگی
یک نفر خودش را به موش مردگی می زند، گربه می خوردش.

در چشم پزشکی
پزشک:« متأسفانه چشم شما دوربین شده.»
بیمار: «آخ جان! پس می توانم یک حلقه فیلم بیندازم توش و چند تا عکس بگیرم.»

در کلاس درس
معلم:« بگو ببینم، برق آسمان با برق منزل شما چه فرقی دارد؟»
دانش آموز:« اجازه! برق آسمان مجانی است، ولی برق خانه ما پولی است.»

نشانی
اتوبوس سرچهار راه رسید. پیرمردی از مسافرها، عصایش را روی پشت شاگرد راننده گذاشت و گفت:
« این جا چهار راه سعدی است؟»
شاگرد راننده گفت:« نخیر، این جا ستون فقرات بنده است.»

فراموشی
مردی به مطب پزشک رفت و گفت: «آقای دکتر! چند وقتی است که بیماری فراموشی گرفته ام. چه کار کنم؟»
پزشک:« اول بهتر است تا فراموش نکرده ای، ویزیت مرا بدهی.»

نصف پرتقال
معلم ریاضی از دانش آموز پرسید: «اگر مادرت به تو بگوید نصف پرتقال را می خواهی یا هشت شانزدهم، کدامش را انتخاب می کنی؟»
دانش آموز پاسخ داد: «نصف پرتقال را!»
معلم گفت: «مگر نمی دانی نصف پرتقال با هشت شانزدهم پرتقال یکی است؟»
دانش آموز جواب داد: «چرا آقا! می دانیم، ولی پرتقالی که شانزده تکه شده باشد، قابل خوردن نیست.»